
L’Hemisfèric op flickr
Wat ik nu onderhand twee weekends terug gedaan heb weet ik me al niet meer te herinneren, en de foto’s uit de vorige post laten je wel iets zien van het weekend erna. Op zaterdag overdag weinig uitgevoerd, en ’s avonds de stad ingegaan om wat mooie plaatjes proberen te maken. Op zondag uitgeslapen uiteraard, en ergens in de middag weer naar de stad zelf gegaan. Eerst een poosje bij een stel -met recht- patsende skaters bij de Notre Dame staan kijken. Daarna wat verder in die buurt rondgezworven en uiteindelijk de Sainte-Chapelle ingegaan. Een kerkje wat erg mooi moest zijn, en ik dus ook maar moest bezoeken. En inderdaad het was mooi binnen, maar niet €4,80-met-korting-nog-wel-mooi. Zeker niet aangezien ik het binnen tien minuten daar ook wel gezien had. Tegen de schemering ben ik maar weer naar huis gegaan, want de volgende dag moest er weer een poging gedaan worden tot het plegen van wetenschap…Afgelopen weekend was een erg fijn en erg lang weekend. Op donderdag ochtend ben ik het het vliegtuig naar Valencia gestapt om daar een uur of twee later weer uit te stappen, met een stuk mooier weer dan in Parijs
. Van het vliegveld kwam Viki me ophalen, een meisje dat ik ontmoet heb tijdens mijn grote afstudeervak en ondertussen mijn vriendin geworden is (voor degenen die dat nog niet wisten, een Spaanse dus…). Zij moest nadat ze me bij haar thuis had gebracht nog werken, en ik heb ondertussen wat op de bank gelegen om bij te komen.De reden om juist deze dagen te kiezen was het Fallas festival in Valencia. Tijdens dit festival staan er overal in de stad een soort van standbeelden/sculpturen -dat zijn dus de fallas- van hout pvc en papier maché-achtig iets, vaak zit er een politiek idee achter, zo was er bijvoorbeeld eentje over dat de kerk geen homohuwelijken wil sluiten, terwijl ze door de staat wel erkend worden. Sommige van deze standbeelden zijn wel een meter of vijftien hoog en kosten vele (honderd)duizenden euro’s. Dat geld word bijeengebracht door een buurt al dan niet met hulp van bedrijven. Bij alle fallas staat er nog een, meestal kleinere, falla die speciaal voor de kinderen is, en vaak stripfiguren en/of andere wat meer op kinderen gerichte figuren laat zien. Naast deze beelden is er overal de hele dag vuurwerk te horen. Bij sommigen begint het al in de buggy, ik was echt verbaasd over hoe jong de koters daar met vuurwerk in het rond lopen te smijten. Meisjes van een jaar of zes, dat had ik in Nederland nog nooit gezien… Op bepaalde plekken zijn er op sommige tijdstippen ook zogeheten ‘mascletas’; professionele vuurwerkshows. Maar niet zoals in Nederland met vooral siervuurwerk, nee, hier gaat het om het scheuren van trommelvliezen! Alleen maar knalvuurwerk, en zeker niet van het minste, het bovengemiddelde Nederlandse rund kan er nog iets van leren.’s Avonds zijn we langs een van de grote fallas in de buurt gelopen, en ik was wel redelijk onder de indruk, maar later zou blijken dat het nog wel iets meeviel vergeleken met sommige andere fallas.Op vrijdag zijn we ’s ochtends naar de Ciutat de les Arts i les Ciències gegaan. Dat is een gebied in een drooggelegde rivierbedding met futuristische gebouwen (zie foto) waarin o.a. een wetenschapsmuseum, een sea-life centre en een opera gebouw zitten. Na daar een poosje (maar m.i. niet lang genoeg) te hebben rondgelopen zijn we richting het strand gegaan om aan de boulevard ergens wat te eten. Voor degenen die het niet weten: de Spaanse eettijden verschillen nogal van de Nederlandse, lunchen gebeurt vaak pas rond een uur of drie en avondeten eigenlijk zeker niet voor tienen. Na het eten hebben we nog wat verder langs het strand gelopen en weer terug naar huis gegaan. Later hebben we nog twee mensen die ook bij A&F liepen tijdens mijn afstudeervak opgehaald, zij bleven ook voor Fallas. ’s Avonds was ik bekaf en ben gaan slapen, terwijl de rest een van de feest-tenten in de buurt onveilig gemaakt heeft.
Op zaterdag werd er natuurlijk ruim uitgeslapen en toen iedereen wakker en enigszins in leven was zijn we bij een mascleta gaan kijken om daarna te gaan lunchen. Toen we onze buikjes weer vol hadden zijn we verder gelopen richting het centrum om daar een tour te doen langs de verschillende fallas. Rond de grote standbeelden was het gigantisch druk, en uiteraard liepen er ook de verschillende Nederlanders rond -te herkenen aan de korte broek en sandalen met sokken
-, maar de drukte was bij de meeste meer dan terecht. Er zaten echt heel erg mooie fallas tussen, waar ook zeker *echt* een berg werk in gezeten moet hebben. Nadat we bij Viki thuis gegeten hadden zijn we gaan kijken naar het vuurwerk in de stad. Deze keer was het wel siervuurwerk, natuurlijk ook omdat het donker was, maar de klappen waren er niet minder om. Na het vuurwerk kregen we dorst en zijn we de oude binnenstad ingewandeld om daar ergens wat te drinken. Er waren kennelijk genoeg lui die dat al gedaan hadden, want hier en daar werd er zwaar vuurwerk midden op straat tussen de mensen gegooid, niet echt lekker verantwoord ofzo… Na dit dorstlessen zijn we op zoek gegaan naar een kroeg om de rest van de dorst te lessen. Toen we uiteindelijk iets gevonden hadden bleek het wel een oké-e kroeg te zijn. Bij binnenkomst draaiden ze net wat the Cure, dus dat zal wel goed. Uiteindelijk zijn we geloof ik pas om een uur of vijf ’s ochtends richting huis gegaan, wat ook nog wel een uur in beslag nam.
Uiteraard werden we op zondag niet wakker voor twaalf uur… Na een douche en wat koffie was het al half vier en moesten we opschieten wilden we nog ergens lunch kunnen krijgen, maar gelukkig vonden we toch nog iets. Na het eten zijn we weer een stuk de stad ingegaan om langs wat fallas te lopen de we nog niet gezien hadden. Maar dit duurde niet al te lang, omdat Gema en Juan alweer richting huis moesten, aangezien zij op maandag gewoon weer moesten werken. Toen we terugkwam van het wegbrengen zijn we gestopt bij de grootste falla van Valencia, degene die de alle jaren dat hij er is de eerste prijs gewonnen heeft. Viki zei dat deze falla betaald werd door de baas van een groot bouwbedrijf en rond een half miljoen euro heeft gekost. Dat was ook wel af te zien aan de afmetingen van het ding, gigantisch. Eromheen was een groot Amerikaanse-kerstachtig-verlicht wandelpad, om er helemaal omheen te lopen en wat foto’s te nemen waren we een uur kwijt. Wel was het duidelijk dat dit de grootste was, een gigantische berg mensen, en alle tv-ploegen hadden podia etc. bij deze falla. Nadat we bij Viki gegeten hadden zijn we met de bus naar een nog-veel-Amerikaanser-kerstachtig-verlichte-straat gegaan, over lichtvervuiling gesproken
. Maar om eerlijk te zijn, het zag er best mooi uit, én je kon er wel aardige plaatjes trekken in ieder geval toen we eraan kwamen, want toen was het haast leeg vanwege groot vuurwerk ergens anders in de stad. Daarna zijn we weer een kroegje ingegaan, waar een schotse vriend van Viki achter de bar stond, ook daar zijn we weer veels te lang blijven hangen en uiteindelijk zijn we weer met de bus teruggegaan om lekker in bed te kruipen.
Maandag was de laatste dag van het Fallas festival. ’s Ochtends was er een mascleta in Viki’s straat, recht voor haar appartement. Het verbaasde me dat alle ramen in de straat heel zijn gebleven, je zou haast denken dat de muren het zouden begeven…Na eerst weer het gewone ritueel van rustig wakker worden en lunchen ergens heb ik nog een persoonlijke tour gekregen door de stad en langs wat fallas die we nog niet gezien hadden. Ergens rond een uur of zeven zijn we bij een van de Fallas blijven hangen omdat daar een traditionele optocht zou komen. De optocht symboliseerde/vierde het verjagen van de Moren uit Valencia door de christenen. Er kwamen van allerlei zwaar verklede lui langs, eerst de Moren al dan niet op paard en daarna de christenen. Maar van die laatste hebben we eigenlijk niks gezien. Want het begin liep al uit, waardoor we een uur voor hebben staan wachten terwijl er niks gebeurde, en na een groep of 3 van de Moren had je eigenlijk alles wel gezien, daarna was het bijna herhaling. En die lui wilden maar dat je voor ze klapte, terwijl ze eigenlijk niks anders deden dan langswaggelen. Behalve de lui op paarden en kamelen dan, die waren het klappen nog wel waard, net als de muziekkorpsen die tussendoor langsliepen. Na weer naar huis gegaan te zijn en wat gegeten te hebben, zijn we naar de grote falla in de buurt gelopen. Want, op de laatste dag worden alle fallas (behalve de twee populairsten) in de fik gezet! En dat is, zeker bij de grote fallas, nog weer eens wat anders dan een oude bank verbranden. Uiteraard staat er een brandweerteam bij klaar die alles in de gaten houdt, en dat is wel nodig ook. Ik gok dat er enkele tientallen liters benzine over het standbeeld gegaan zijn waarna alles in lichterlaaie werd gezet. En aangezien het stevig waaide was alles zo weg, ook het publiek, want er kwam gruwelijk (veel) zwarte rook vanaf en er vlogen hier en daar wat brandende stukken in het rond. Na een minuut of vijf stond de hele buurt tot en met 5 straten verderop compleet zwart van de rook. Omdat het allemaal niet zo lekker rook zijn we al redelijk snel weer naar huis gegaan.
Op dinsdag moest Viki weer werken, en ben ik ’s middags zelf de stad ingelopen om nu zonder alle drukte wat rond te kijken. Maar helaas begon het al snel te regenen en ben ik een winkelcentrum ingevlucht. Tot mijn blijdschap bleken ze wat leuke cd’s in de uitverkoop te hebben, en heb ik er daar dus een paar van meegenomen. Toen het droog was ben ik verdergelopen, o.a. langs de grote markthal die op de UNESCO werelderfgoed lijst staat. Tegen het begin van de avond ben ik weer richting huis gegaan, omdat het alweer zachtjes begon te miezeren, een stuk minder fijn dan de zon en 20-plus graden de dagen ervoor. In de avond hebben we niet weinig meer gedaan, omdat ik de volgende dag al vroeg op het vliegveld moest zijn om weer terug te gaan naar Parijs.
Zo rond half zeven stonden we op zodat ik op tijd aanwezig was om in te checken. In Valencia was het ’s ochtends nog weer mooi weer, maar toen we in Parijs onder de wolken kwamen om te landen zag het er weer vertrouwd grijs en nat uit
. Na eerst een uur in de trein gezeten te hebben en een stukje metro genomen te hebben was ik weer thuis waar ik ’s middags nog wat geslapen heb om bij te komen en een eerste paar foto’s bewerkt heb.
Gisteren en vandaag ben ik weer gewoon naar het lab geweest. Vanochtend hadden we eerst een vergadering met wat mensen van andere groepen die samenwerken in het project van mijn begeleider. Een van die mensen was een oud post-doc van ‘mijn’lab die tegenwoordig zijn eigen groep in Californië heeft. Om te ‘vieren’ dat hij even terug was hebben we uitgebreid twee uur gelunched in een restaurantje in de buurt. Daarna heb ik de drankvoorraad van het lab aangevuld met van Valenciaanse alcoholica. (Het is een soort lab-traditie dat mensen die weggeweest zijn iets ‘lekkers’ meenemen van waar ze geweest zijn. Soms betekent dat dat er voor de lunch al in het lab iets al-dan-niet exotisch gedronken moet worden, dat heb ik in Nederland nog nooit meegemaakt, alcohol in het lab, en zeker niet voor twaalf uur al…).
Zo dat waren mijn belevenissen tot nog toe dan wel weer, morgen een lab-lunch bij een van de twee groepsleiders, ook ter ere van de Amerikaan die weer even in Parijs is. Voor de rest heb ik nog geen idee wat ik ga doen dit weekend, maar dat kunnen jullie wellicht wel weer over een poosje lezen… Ook zullen er in de loop van de komende tijd nog bergen foto’s bij op flickr komen, uiteraard ook plaatjes van de fallas, hou dat dus maar een beetje in de gaten 
Salut!
The newly added freely translated Englsih version is behind the link:
Lees de rest van dit onderwerp »